A Theory of Empty Space
I wish you were here, I say once again.
Szkoda, że cię tu nie ma, jeszcze raz to powiem.
Lato już spakowane, jesień wyłysiała
i jej rysy tężeją, jakby przybierały
ostrość przedśmiertnej maski. I wszystko dokoła
jest tak ostre, że rani. Światło przez te chmury
przecina liście na ścieżce, przecina oddech,
tnie życie wpół, przy czym tamta część drży na końcu
chmurki z ust tylko chwilę. Nie sposób odróżnić
obu połówek: działa ekonomia straty.
I nawet teraz tracę pisząc, mówiąc tracę,
słowo po słowie, prawda? W tej sztuce tak łatwo
o postępy – zbyt łatwo zostać mistrzem powiatu.
Więc jest mnie coraz mniej, za to ciebie wciąż więcej?
Aż strata straci podmiot i przedmiot ją przejmie?
Jeśli czegoś zabraknie – zdarzy się to tobie,
po raz pierwszy od kiedy nie jesteś już bogiem.
Szkoda, że cię tu nie ma, jeszcze raz to powiem.
Lato już spakowane, jesień wyłysiała
i jej rysy tężeją, jakby przybierały
ostrość przedśmiertnej maski. I wszystko dokoła
jest tak ostre, że rani. Światło przez te chmury
przecina liście na ścieżce, przecina oddech,
tnie życie wpół, przy czym tamta część drży na końcu
chmurki z ust tylko chwilę. Nie sposób odróżnić
obu połówek: działa ekonomia straty.
I nawet teraz tracę pisząc, mówiąc tracę,
słowo po słowie, prawda? W tej sztuce tak łatwo
o postępy – zbyt łatwo zostać mistrzem powiatu.
Więc jest mnie coraz mniej, za to ciebie wciąż więcej?
Aż strata straci podmiot i przedmiot ją przejmie?
Jeśli czegoś zabraknie – zdarzy się to tobie,
po raz pierwszy od kiedy nie jesteś już bogiem.
I wish you were here, I say once again.
Summer has packed up and fled, fall went bald,
its features sharpening as if assuming
a rigid deathbed mask. And everything
here is so sharp, it hurts. Through clouds, the light
is slicing leaves on the path, slicing breath,
it cuts this life in half, whereby one part
quivers in a breath-cloud. No way to tell
the halves apart: This loss economy keeps working.
And even now I’m losing writing, losing talk,
word by word, it’s true. And in this art it’s easy
to advance—too easy to become state champion.
So am I less and less while you are more?
Will loss then lose its subject to the object?
If things run out—it will happen to you,
and you will be for once then not a god.
_____
Różycki, Tomasz. “Teoria próżni” from Litery. Kraków: Wydawnictwo a5, 2016.
Tomasz Różycki is the author of over a dozen books of poetry and prose of widespread international acclaim, with work translated into many languages. A recipient of the Wisława Szymborska Prize, the Kościelski Award, the Prix Grand Continent, and a DAAD Artists-in-Berlin Fellowship, he is an “Ambassador of the New Europe” and one of the leading writers of his generation in Poland. He has served on the juries for the Zbigniew Herbert International Literary Award and the Swiss Prix Jan Michalski. In the U.S., he has been featured at the Unterberg Poetry Center, the Princeton Poetry Festival, and the Brooklyn Book Festival. He also teaches and translates French literature.
Mira Rosenthal is the author of Territorial, a Pitt Poetry Series selection and finalist for the INDIES Book of the Year award, and The Local World, winner of the Wick Poetry Prize. A recipient of a National Endowment for the Arts Fellowship, a Wallace Stegner Fellowship from Stanford University, and residencies at Hedgebrook and MacDowell, she is an associate professor of creative writing at Cal Poly. Her translations of Polish poetry include Krystyna Dąbrowska’s Tideline and Tomasz Różycki’s Colonies, which won the Northern California Book Award and was shortlisted for numerous other prizes, including the International Griffin Poetry Prize and the Oxford Weidenfeld Translation Prize.
